Traditie (1)

“Nederland staat in een joods-christelijke traditie” hoor je veel. Een christelijke traditie, daar is iets voor te zeggen. Maar een joodse traditie? Een groot deel van de Nederlandse geschiedenis werden joden aan de rand van de samenleving gehouden, ook door de krachten van het anti-semitisme. Joodse invloeden in de Nederlandse cultuur beperken zich grotendeels tot wat jiddische woorden. Natuurlijk zijn er joodse individuen die een belangrijke rol in de Nederlandse cultuur hebben gespeeld. Maar dan wel op persoonlijke titel en veelal vanuit een geassimileerde positie.

Of wordt er bedoeld dat het christendom weer joodse wortels heeft? Dat is zo, maar dan is er net zo goed te spreken over Aramese, Griekse en Romeinse traditie.

Volgens mij is er wat anders aan de hand. De samentrekking ‘joods-christelijke traditie’ wordt veelal gebruikt in een tegenwicht aan islamitische krachten. Een puur verwerpen van een andere bevolkingsgroep vanwege haar afkomst en religie roept in Nederland al snel herinneringen aan de Tweede Wereldoorlog op en de jodenvervolging in het bijzonder. Door gebruik te maken van de term ‘joods-christelijke traditie’ wordt dat verwijt onschadelijk gemaakt.

Geef een reactie