Zondagochtendloop

Het begint een lekkere zondagochtendgewoonte te worden. Het bed uit voordat vrouw en kind wakker zijn en gaan hardlopen. Vandaag voor het eerst meer dan 8 kilometer gelopen.

In februari ben ik begonnen met hardlopen. Met een couch-2-5k app. Verbazingwekkend hoe je de eerste keer amper een minuut achter elkaar kunt rennen en je twee, drie maanden verder 5 kilometer aflegt.

In maart liep ik een blessure op. Achillespees. De fysiotherapeut hielp me met wat oefening. Hij maakte me duidelijk dat m’n conditie sneller verbeterde dan m’n pezen en gewrichten op kunnen vangen. Het is zaak om rustig op te bouwen, dat werd me wel duidelijk.

Op 21 juni mijn eerste wedstrijdje gelopen: de midzomernachtcross. 5 kilometer in 26:21. Was ik helemaal niet ontevreden over. Het smaakte naar meer, niet zozeer vanwege de prestatie, maar vanwege de leuke sfeer. Iedereen loopt met elkaar tegen zichzelf.

Ik heb me daarom ingeschreven voor de Singelloop Utrecht (10 kilometer). Door de stad waar ik veertig jaar aan verbonden ben geweest. De start is bij het Wilhelminapark, waar ik ben opgegroeid, finish op de Maliebaan, waar m’n oma vijftig jaar woonde. Een trip down memory lane dus.

En dus blijf ik maar lekker doorlopen. Trainingschemaatje, waarbij ik het voorlopig lastig vindt om zo lang langzaam te lopen als is voorgeschreven. Een kilometer in 7:34, hoe doe je dat? Het lukt me al amper om langzamer te lopen dan 6:30. Toch schijnt het wel goed te zijn.

Doorzetten dus. Zal nog wel lastig zijn, met een tweede kind op komst in augustus. Maar het is te lekker om mee te stopen.

Vooral op zondagochtend. Zonder muziek door de polder. Veel ganzen in het veld, een scholekster bij de sportvelden. Alleen vissers en enkele lopers en hondenbezitters zijn al buiten. 13 graden, licht windje, prima loopweer dus.

De dag is begonnen.

Geef een reactie