Kleine ergernissen worden groot

In het waterreservoir van het koffiezetapparaat zit een gat. Als je het te vol giet, stroomt het water er aan de achterkant weer uit. Het apparaat is niet stuk, het is zo gemaakt.

Meestal zet ik twee koppen, en dan is er geen probleem. Als je meer wil zetten voor je bezoek moet je goed kijken. Want het gaatje is maar lastig te zien. En anders moet je het aanrecht dweilen. Het is een ongemak waar je je niet gek door laat maken.

Maar toen kwam ik een bijna identiek apparaat tegen in een vakantiehuisje. Met een glazen in plaats van een thermoskan. En zonder gaatje.

In de glazen kan past 1,2 liter koffie, in de thermoskan maar 0,9. De firma Philips heeft besloten om met haar tijd mee te gaan en een koffiezetapparaat in de markt te zetten met thermoskan. Daarvoor heeft ze niet iets nieuws gemaakt, maar iets ouds gesloopt.

En nu kan ik er niet meer zo goed tegen.

2 gedachten over “Kleine ergernissen worden groot”

  1. Treur niet langer, Jan-Willem! Hulp is onderweg, en wel in de vorm van enkele argumenten die jou weer kunnen omtoveren in een blij mens dat trots is op zijn apparaat.

    Van de twee genoemde koffiezetters heb jij namelijk de betere in huis. Niet voor niets voert Philips al 20 jaar als slogan ‘Making Things Better’. Je moet je dus realiseren dat het gewraakte gaatje een verbetering is, geen kwestie van ‘sloop’.

    En waarom is dat een verbetering, zul je willen weten? Het geval wil dat minder verstandige mensen dan jij het waterreservoir te vol deden. Gewoon nokkie-nokkie vol. Die letten niet zo op maatstreepjes, maar zetten koffie voor de hele voetbalclub, bedrijfskantine of bouwsilo. Gevolg: overstromende koffie, die in het apparaat komt, langs de randen van de warmhoudplaat bijvoorbeeld. En daarna op het aanrecht en het hoogpolig tapijt.

    Dan is het minder erg, wist een kiene Philips-medewerker, als men bij het vullen van het reservoir enkele druppels schoon water morst op het aanrecht. En daar had zij natuurlijk gelijk in. Een maximeringsgaatje is dan een kiene vondst. Nooit meer teveel water, nooit meer overstromingen, nooit meer wegens kortsluiting ontploffende apparaten, nooit meer de noodzaak het tapijt sjeemies te reinigen.

    Dan de kan. De vervanging van een glazen kan door een roestvrijstalen thermoskan is pure genius. Immers, hele generaties raakten gewend aan glaskannen waar het bruine, kostelijke, pruttelende vocht door continue verhitting veranderde in bittere modder die een ellendige weeë geur verspreidde, en waarin zich sjemische processen afspeelden die je liever niet wilt weten.

    Enter: de thermos. De koffie valt in een afgesloten, dubbelwandige ruimte en blijft daar heerlijk zichzelf. Tijd zat om gezellig samen het tweede en zelfs derde kopje te nuttigen, onverminderd in kwaliteit. Met maar één keer zes kopjes koffiezetten, in plaats van driemaal apart twee kopjes, het lot waartoe jij anders veroordeeld zou zijn. Met ook nog eens een homogenere sterkte.

    Kortom: wees blij dat jij dat ouwe kreng in dat vakantiehuisje tegenkwam. Het apparaat van drie generaties eerder. Want nu heb jij de kans te beseffen wat een mazzelaar jij bent. Met je gaatje en je kan.

    Proost!

Laat een reactie achter bij Jan-Willem Swane Reactie annuleren