14 januari 2022: Bernlef

85ste geboortedag van Bernlef (1937-2012), auteur van Hersenschimmen. Stichtte met K. Schippers en G. Brands het dadaïstische tijdschrift Barbarber. Maakte literatuur die licht en diepzinnig tegelijk was, zoals de jazz waar hij van hield. “Ik heb mijn leven verschreven,” zei hij, zittend tussen zijn metershoge productie van 50 jaar. Aan Ischa Meijer verklaart hij dat haast alle pubers gedichten schrijven, maar slechts een paar gekken er nooit mee ophouden.

11 januari 2022: Mance Post

97ste geboortedag van Mance Post (1925-2013). Illustrator van kinderboeken. Gaf Guus Kuijers Madelief een gezicht. Bracht de dierentuin van Toon Tellegen in beeld. Woonde haast onder de grond, omdat ze als ongetrouwde vrouw in Amsterdam amper woonruimte kon vinden. In 1979 verscheen Ik woonde in een leunstoel, haar getekende en (met hulp van Kuijer) op schrift gestelde jeugdherinneringen.

9 januari 2022: Paul Huf

20ste sterfdag van Paul Huf (1924-2002), portret- en reclamefotograaf. Brak door met zijn foto’s van koningin Juliana en prins Bernhard. Zijn foto’s voor de platenhoezen van Philips liet Annie M.G. Schmidt het woord hoezepoes munten. Iconisch is is zijn ‘Vakmanschap is meesterschap’-reeks voor Grolsch.

Het Rijksmuseum heeft een grote selectie van foto’s van Paul Huf online staan.

5 januari 2022: Alfred Brendel

91ste verjaardag van Alfred Brendel. Grotendeels autodidact, geboren in een a-muzikale familie in Tsjechië, ontwikkelde hij een zeer eigen pianostijl. Hij was 60 jaar actief op de grote concertpodia. De muziekwereld is verdeeld: de een vind zijn spel koud en cerebraal, de andere juist helder. Brendel wilde vooral trouw blijven aan de muziek en de componist.


Alles komt goed, of waarom ik graag kinderboeken lees

Op de eerste dag van het jaar begon ik in een boek dat me niet meer losliet: Alles komt goed, altijd van Kathleen Vereecken. Het is het verhaal van de 10-jarige Alice, die in 1914 met haar ouders en 4 broers en zussen in Ieper woont.

Het is een gelukkig leven. Met spelen, en processies, en kermis. Maar de horizon kleurt dreigend oranje.

‘De oorlog komt er niet’, zei [Tantanna], en wij geloofden haar meteen.

Mijn vader rechtte zijn rug en keek in het rond.

‘Je hebt gelijk, Anna. Dit is het veiligste hoekje van België. Van de hele wereld zelfs.’

[…]

‘Alles komt goed’, zei mijn moeder in een zucht. ‘Alles komt altijd goed.’

Maar alles komt niet goed. Er volgt een verhaal van dreiging, vlucht, verlies. Gezien door de ogen van een kind. Een kind dat geen vragen stelt bij het waarom van de oorlog, maar alleen waarneemt, van dag tot dag. Opgeschreven in een heldere, onderkoelde taal.

Lees verder “Alles komt goed, of waarom ik graag kinderboeken lees”